Passieve over-verzorgde rol.

Een actieve houding.

Filosofie
Ruim 12% van de mensen heeft een fysieke of geestelijke beperking. Zij vertegenwoordigen een aanzienlijk deel van de maatschappij dat óók recht heeft om deel te mogen nemen aan onze maatschappij. In de moderne tijd waarin we vandaag de dag leven, bieden technologische ontwikkelingen mogelijkheden te over om mensen met een beperking midden in het leven te laten staan en een waardevol leven te laten leiden met behoud van hun eigenwaarde. Naast dat het in onze visie vanuit sociaal maatschappelijk oogpunt wenselijk is dat er een inclusiebeleid gevoerd wordt, levert iemand die meedoet ook nog eens meer op voor zichzelf en de maatschappij dan iemand die langs de zijlijn staat.

Rol van de maatschappij
Uitgangspunt is een maatschappij waarin iedereen bij geboorte gelijke kansen krijgt en gelijke rechten heeft. Helaas kunnen we alleen maar concluderen dat dit in de praktijk niet eenvoudig is als het mensen met een handicap betreft. We kunnen streven naar beter, want o
p basis van ervaringen kan worden gesteld dat het meestal onwetendheid en onbekendheid zijn die de barrières zijn voor een betere participatie.

Wanneer iemand stelselmatig vanuit een te laag verwachtingspatroon wordt benaderd, zal dat impact hebben op iemands wil om zichzelf te ontwikkelen.
Door de maatschappij zowel inzicht te geven in de impact van deze benadering jegens mensen met een beperking en door tevens de mogelijkheden en onmogelijkheden van integrartie helder te schetsen, kan het verwachtingspatroon duidelijk naar boven worden bijgesteld.

De rol van mensen met een beperking
Naar onze mening ligt de belangrijkste rol voor het bijstellen van het verwachtingspatroon bij de mens met een beperking zelf. Zij hebben het grootste belang om aan de maatschappij deel te nemen. Heel zwart-wit gesteld zou je kunnen stellen dat je als mens (met een beperking) er voor kunt kiezen om actief aan de maatschappij deel te nemen of om passief te blijven en je lot te aanvaarden.

Een passieve houding
Op het moment dat je je laat leiden en je je overgeeft aan over-verzorging, verval je makkelijk in een patroon waarin je de regie over je leven (voor een deel) uit handen geeft. Dit betekent dat je kiest voor passiviteit. Over het algemeen zal die keuze niet een gewenste waardering en daarmee samenhangende zelfwaardering opleveren. Deze passieve houding met over-verzorging staan naar onze vaste overtuiging de persoonlijke ontwikkeling van een mens met een beperking in de weg.

Een actieve houding
Tegenover deze passieve houding staat de keuze voor een actieve rol. Dit houdt in verantwoordelijkheid nemen voor je eigen situatie. Wil je met een eigen regie ‘in het leven staan’, dan zul je zélf op basis van een reëel zelfbeeld en op basis van je mogelijkheden actie moeten ondernemen. Als hier gedragsverandering voor nodig is, zal dit vanuit jezelf moeten komen. Acceptatie speelt hierin een belangrijke rol. Het erkennen en accepteren van je situatie is de eerste belangrijke stap. Vervolgens gaat het erom naar de mogelijkheden te kijken die je hebt binnen een reëel kader. Daarbij zou de mate van fysieke zorg of assistentie geen invloed mogen hebben op de mate van eigen regie en verantwoordelijkheid die iemand kan nemen. Uiteindelijk zal de waardering die je uit deze situatie haalt meer recht doen aan de persoon die je bent en het recht dat je hebt om die persoon te zijn.

In deze filosofie stellen we niet dat zelfregie iemand gelukkiger maakt. De filosofie gaat echter uit van de gedachte dat iedereen (en dit geldt in het bijzonder voor kinderen) de kans moet krijgen om zich te ontwikkelen vanuit een realistisch verwachtingspatroon.