Onze missie

Het WheelchairSkillsteam gelooft dat het anders kan en moet. We willen een einde maken aan vastgeroeste conventies over rollers in de samenleving. Zowel bij de roller als bij de niet-roller. Met open en onbevangen blik confronteren we de wereld en roepen we op tot verbetering. Op deze manier geloven we er in dat we samen voor een toekomst kunnen zorgen waarin iedereen gelijkwaardig is.

“Wij empoweren rollers en maken de samenleving bewust, zodat iedereen gelijkwaardig kan meedoen én bijdragen.”

Het WheelchairSkillsTeam zet zich in om rollers zowel mentaal als fysiek vaardigheiden aan te leren die ze kunnen inzetten in het dagelijks leven. Daarnaast streven we ernaar om lopers bewust te maken van de beperkingen, maar vooral ook van de mogelijkheden van de roller. Door samenwerkingen met professionele instanties en het geven van voorlichting creeëren we een groter bewustzijn rondom het leven vanuit een rolstoel.

Visie

Vanuit sociaal-maatschappelijk oogpunt is het wenselijk dat er een inclusiebeleid gevoerd wordt. Iedereen mag midden in het leven staan en een waardevol leven leiden met behoud van eigenwaarde. Helaas kunnen we alleen maar concluderen dat dit in de praktijk niet eenvoudig is als het mensen met een beperking betreft. Aan deze constatering ligt volgens ons een dynamiek ten grondslag die door de maatschappij en de rolstoelgebruiker in stand wordt gehouden.

Ten eerste zien we dat onwetendheid en onbekendheid bij de niet-roller barrières opgooien voor een betere participatie van de roller. We zien dat mensen in een rolstoel stelselmatig vanuit een te laag verwachtingspatroon worden benaderd, wat een enorme impact heeft op de ontwikkeling van een persoon. Door de maatschappij inzicht te geven in de impact van deze benadering jegens mensen met een beperking, en door daarnaast de mogelijkheden en onmogelijkheden van integratie helder te schetsen, kan het verwachtingspatroon duidelijk naar boven worden bijgesteld. Hierdoor leert de niet-roller om een rolstoelgebruiker als mens te benaderen.

Tegelijkertijd ligt de belangrijkste rol voor het bijstellen van het verwachtingspatroon bij de mens met een beperking zelf. Zij hebben het grootste belang om aan de maatschappij deel te nemen. Heel zwart-wit gesteld zou je zeggen dat je als mens (met een beperking) ervoor kunt kiezen om passief te blijven en je lot te aanvaarden, of om actief aan de maatschappij deel te nemen.

Passieve houding
Op het moment dat je je laat leiden en je je overgeeft aan over-verzorging, verval je makkelijk in een patroon waarin je de regie over je leven (voor een deel) uit handen geeft. Dit betekent dat je kiest voor passiviteit. Over het algemeen zal die keuze niet een gewenste waardering en daarmee samenhangende zelfwaardering opleveren, en zal het de persoonlijke ontwikkeling in de weg staan.

Een actieve houding
Tegenover deze passieve houding staat de keuze voor een actieve rol. Dit houdt in: verantwoordelijkheid nemen voor je eigen situatie. Wil je met een eigen regie ‘in het leven staan’, dan zul je, op basis van een reëel zelfbeeld en op basis van je mogelijkheden, zèlf actie moeten ondernemen. Als hier gedragsverandering voor nodig is, zal dit vanuit jezelf moeten komen. Acceptatie speelt hierin een belangrijke rol. Het erkennen en accepteren van je situatie is de eerste belangrijke stap. Vervolgens gaat het erom naar de mogelijkheden te kijken die je hebt binnen een reëel kader. Daarbij zou de mate van fysieke zorg of assistentie geen invloed mogen hebben op de mate van eigen regie en verantwoordelijkheid die iemand kan nemen. Uiteindelijk zal de waardering die je uit deze situatie haalt meer recht doen aan de persoon die je bent en het recht dat je hebt om die persoon te zijn.

In deze filosofie stellen we niet dat zelfregie iemand gelukkiger maakt. De filosofie gaat echter uit van de gedachte dat iedereen (en dit geldt in het bijzonder voor kinderen) de kans moet krijgen om zich te ontwikkelen vanuit een realistisch verwachtingspatroon.